بيمــاری سَختــی گرفتــــه ام نامَش تنهايــی است...!!
دَرد عَجیبـــی دارد مدام از درد بــه خودَم مــی پیچَــم...!!
بــه سُـراغ هَـر طبيــبـی مــیروَم سَخت مــی گريــزَد...!!
از دست زَدن بــه آن از دَرمانَش ...!!
گويــی تَرس دارَد از سرايَت اين ناشنـاختـــه...!!
سُــرفـه کــه میکنَــم...!!
تمام درد ها و غصـه هایَــم مـی پاشَــد...!!
روی دستمال این لختــه لختـه ها...!!
خون نیست...!!
ذَره ذره ی وجــودَم است...!!
نوازشَــم کن...!
نتــرس ...!!
بــه خدا تنهایــَـم واگیــر نَدارد!!!!

نظرات شما عزیزان:
milad 
ساعت21:11---17 بهمن 1390
من و خداوند هر روز صبح فراموش می کنیم!!!
خداوند خطاهای من را و من لطف خداوند را!!!
پاسخ:
مرســــــــــــــــــــي